วันนี้ไปเห็น tweet นี้ ของคุณ @Angkut แล้วรู้สึกโดนใจครับ เป็นเรื่องหนึ่งที่พยายามจะเขียนมานานแล้ว แต่เขียนไม่ออก ไม่รู้จะอธิบายว่าอย่างไร แต่คุณอังกุศแกสรุปได้รวบรัด ได้ใจความมาก ก็เลยกลับมาลองเขียนดูอีกรอบ

แต่ก่อนนี้เรามีการแบ่งชนชั้นกันด้วยตระกูล เกิดเป็นลูกทาส ก็ต้องเป็นทาส เกิดเป็นลูกนาย ก็ได้เป็นนาย แต่เดี๋ยวนี้เมื่อสังคมเปลี่ยนไป เราไม่มีทาสกันแล้ว เรามีสังคมที่ดีกว่าเมื่อก่อนโน้นมากแล้ว ใช่ไหมครับ? ... ไม่มีการแบ่งแยกแล้ว ... จริงเหรอครับ?

หลายๆ คนคงจะนึกตัวอย่างเหตุการณ์ได้ แทบจะทันทีที่อ่านคำถามของผมจบ เพราะจริงๆ แล้วมันก็ยังมีอยู่ในรูปแบบอื่นๆ บ้าง ในสังคมไทย ใช่ไหมล่ะครับ? พักหลังๆ ที่ผ่านมานี้ โดยเฉพาะช่วงที่มีเหตุการณ์ทางการเมืองหลายๆ อย่าง ผมได้สังเกตเห็นพฤติกรรมอย่างหนึ่ง จากเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ และญาติโกโหติกาทั้งหลาย นอกจากการแบ่งแยกในสังคมไทยที่เราๆ ท่านๆ คงจะรู้ๆ กันอยู่แล้ว...

เดี๋ยวนี้เรายังแบ่งแยกระดับการศึกษากันด้วยครับ

คำว่า "แบ่งแยก" ของผมหมายความว่าเดี๋ยวนี้เราตัดสินความดีความชั่วของคนด้วยการวัดจากระดับการศึกษาของคนเหล่านั้นด้วยน่ะสิครับ เมื่อเรามองไป เห็นชาวนามาประท้วง เราคิดไหมครับว่าเขาลำบาก หรือไม่ลำบาก? ถ้าเป็นประท้วงราคาข้าวหน้าทำเนียบ เราก็คงจะไม่ได้คิดอะไร แต่ถ้าเขามาปิดสนามบินล่ะครับ ขับไล่นายกฯ ล่ะครับ? ถ้าเขาทำให้รถติดล่ะ? ... จำได้ว่าเคยอ่านลิงค์อันนึงที่ได้จากพี่ @wiennat (แต่จำไม่ได้ว่าเป็นพี่วีนเขียนรึเปล่า) ชาวบ้านชาวนาเขาบ่น,

ผมแค่ทำให้คุณรถติด แต่คุณทำให้ชีวิตพวกผมเปลี่ยนไปทั้งชีวิต

ลองหยุดให้ความคิดมันตกตะกอนดูสักครู่นะครับ ... คุณค่าทั้งชีวิตของคนเรา มันไม่ได้แว่บเข้ามาในหัวเลยใช่ไหมครับ

ถ้าผมลองถามใหม่ว่า ถ้ามีคนมาปิดประท้วงมหาวิทยาลัยอันเป็นที่รักของคุณล่ะครับ? คุณจะมองว่ามหาวิทยาลัยคุณสูงส่ง ทำสิ่งที่ "ฉลาด" กว่า เพราะฉะนั้นไม่จำเป็นต้องคิดคำนึงให้รอบคอบ ว่าเขามาประท้วงกันทำไม ... อย่างนั้น ... รึเปล่าครับ?