chakrit

เพื่อนๆ และน้องๆ

* - * N u ” L h i N G * - *: จบค่าย YLSC14 แล้นๆ
~!\/!<~……….: จังหวะชีวิต
<º))))><.·´¯`·.ฉันมีความสุข¸.·´¯`·.¸><((((º>: YLSC ให้อะไรมากกว่าที่คุณคิด
☆ Je m’appelle Jean Bière• ☆° OoOo..: YLSC 14
A star and a stray dog: ค่ายผู้นำฯ YLSC กับครั้งที่สองของผม
Geang’s space: YLSC #14
o(‧”’‧)o ⓛⓞⓥⓔ Hobgoblinss o(‧”’‧)o ⓛⓞⓥⓔ: YLSC#14
บ้าน ต่อ.: 43 | YLSC 14#

และสำหรับพี่ๆ ทุกคน ผมอยากให้กลับไปอ่านหน้านี้ แล้วอ่าน Comments ที่พี่ๆ [...]

ช่วงนี้ถ้าใครเห็นผมบน MSN บ่อยๆ ก็จะเจอข้อความแปลกๆ แปะอยู่หลังชื่อ แล้วตอนนี้ก็จะใช้ชื่อว่า radio times … ตรงกับหัวข้อนี้พอดีด้วย อันที่จริงก็จะมาเขียนเรื่องนี้แหล่ะครับ ขอเขียนเก็บไว้หน่อย ตอนนี้รู้สึกว่ารู้สึกดีกับชีวิตอย่างบอกไม่ถูก

So much work
So little air
Even flowers
In the garden
Doesn’t seem to care
But hey I have you
Or maybe not that
But hey here I am too
So if you are sad
Just let me be there for you

เมื่อสักครู่เพิ่งขึ้นรถมาเพื่อที่จะกลับบ้าน รถอีกนานกว่าจะเต็มก็เลยหยิบ Notebook ขึ้นมาเขียนอะไรเล่นๆ วันนี้ระหว่างทางกลับบ้านก็ได้คุยอะไรเรื่อยเปื่อยกับนัทนิดหน่อย แล้วก็เลยทำให้จุดประเด็นคิดอะไรต่ออะไรต่อบนรถ ผมกำลังพูดถึงเรื่องความรักครับ อาจจะฟังดูตลก เพราะปกติผมไม่ค่อยเขียนเรื่องพวกนี้ แต่ผมรู้ว่าคงมีคนอยากอ่าน
ผมคงเหมือนทุกๆ คน ที่ครั้งแรกที่ได้รู้สึกดีกลับใคร มันก็เหมือนโลกที่สดใส มองอะไรก็สวยงามไปหมด มีอาการยิ้มเองคนเดียวได้บ่อยๆ จนในหลายๆ ครั้งก็ลืมคำสอนของผู้ใหญ่ไป
มีคนเล่าให้ฟังว่าความรักเนี่ย เมื่อแรกเริ่มก็มักจะดูสดใสเบิกบานไปหมด แต่นานๆ ไปก็มักจะเหี่ยวเฉาลงตามกาลเวลา แล้วก็ต้องร้างลากันไปในที่สุด เพียงเพราะว่าเจ้าความสดใสเบิกบานนั่น มันบดบังตัวตนที่แท้จริงของกันและกันอยู่ ทำให้วันหนึ่งที่เราเริ่มมองเห็นตัวตนที่แท้จริงของกันและกันแล้วนั้น เราไม่เหลือแรงความรักเพียงพอที่จะใช้สู้กับมันแล้ว แล้วก็ต้องร้างลากันไป
ความเข้าใจเป็นสิ่งสำคัญ แต่ผมไม่ได้กำลังจะพูดตาม Template ของใครแน่นอน คุณคงเคยได้ยินกันมามากแล้ว หรืออย่างน้อยก็คงต้องเคยมีทำให้คุณรู้สึก ว่าความเข้าใจนั้นคือกุญแจที่จะให้อยู่กันได้นานๆ แต่ผมไม่เชื่ออย่างนั้นหรอกครับ ผมไม่เคยเชื่ออะไรง่ายๆ และหลายครั้งผมก็รู้ตัวว่าผมเป็นคนหัวรั้น แต่จะอย่างไรผมก็ฟังเหตุผล ขอแค่หาเหตุผลดีๆ สักข้อ ผมก็ยอมรับแล้ว แต่อาจจะต้องเถียงกับผมนานหน่อยเท่านั้นเอง ผมยังเถียงกับตัวเองอยู่บ่อยๆ เลย และเรื่องนี้ก็ไม่เว้น
จากประสบการณ์ในชีวิตผมที่ผ่านมาทั้งหมด หล่อหลอมให้เป็นสิ่งที่ผมกำลังจะเขียนต่อไปนี้ และผมรู้ว่าผมเป็นแค่เด็กนักเรียนอายุ 20 ปีที่ไม่รู้ประสีประสาอะไร นั่นเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ผมเขียนหน้านี้ขึ้นมา ผมอยากรู้ความคิดเห็นของคนที่เข้ามาอ่าน เพื่อที่ผมจะได้เป็นมากกว่าแค่เด็กอายุ 20 ปีไงครับ
เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า เมื่อเร็วๆ นี้มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นหลายๆ อย่างทั้งกับตัวผมเอง [...]