chakrit

พรุ่งนี้คงจะเรียกได้ว่าเป็นการทำงานวันแรกของรุ่นเรา เพราะเป็นโครงการใหญ่โครงแรกที่ต้องช่วยกันทำ มันคือโครงการค่าย Chevron นั่นเอง หวังว่าคงไม่ติดใจเรื่องเรียกว่ามันเป็นค่าย เพราะยังไงมันก็คล้ายๆ กัน ภาษาควรจะเป็นเครื่องมือของเรา ไม่ใช่ให้เราเป็นทาสของภาษานะครับ ใครจะเรียกอย่างไรก็ไปเรียกที่อื่น ผมจะเรียกค่าย ถ้าผมเลิกเรียกว่ามันเป็นค่ายแล้วงานมันดีขึ้น เพื่อนๆ สนิทกันมากขึ้น วันนั้นแหล่ะผมถึงจะเลิกเรียกว่าค่ายนะครับ เอาเถอะ เข้าเรื่องดีกว่า
แอบตื่นเต้นเล็กน้อย เพราะว่าพรุ่งนี้คงได้เริ่มทำงานกันจริงๆ หลังจากที่ได้คุยกันแค่ในที่ประชุม และบนกระดาษ ไ่ม่ได้ออกไปปฏิบัติออกไปทำอะไร แต่ในความตื่นเต้นนั้นก็มีความกังวลเล็กๆ อยู่เหมือนกัน เพราะว่าโครงงานนี้ต้องทำงานร่วมกับคนทำงาน ซึ่งก็คือพี่ๆ จากบริษัท Chevron นั่นเอง
ถ้าเกิดว่าไม่อยากรู้สึกไม่ดีกับโครงงานนี้ก็ปิดไปซะนะครับ อย่าอ่านมันเลย แต่ถ้ายังดันทุรังตั้งใจจะอ่านต่อไป ก็อย่ามาโกรธ อย่ามาว่าผมแล้วกัน นี่เป็นความเห็นของผม ถ้าจะคุยกัน ผมฟังเหตุผลเสมอครับ แต่อารมณ์ขอให้เอาไปไว้ที่อื่นก่อน ถ้ารู้ตัวว่าทำไม่ได้ก็อย่าอ่าน
มาตรฐานการทำงานของบริษัท กับมาตรฐานการทำงานของชมรมอย่างเรามันต่างกันพอสมควร เมื่อทำงานกับผู้ใหญ่ เวลาเขาสั่งงานหรือต้องการอะไร หรือว่าเวลาที่มีอะไรที่ไม่พอใจ เขาก็บอกกันอย่างคนทำงาน งานก็คืองาน ต้องทำออกมาให้ดี ต้องทำออกมาให้เจ้านายพอใจ แต่ชมรมเรามันไม่ใช่อย่างนั้น เราทำงานกัน ก็ด้วยจุดมุ่งหมายบางอย่างร่วมกัน และเราทำงานกันอย่างเพื่อน จริงอยู่ว่างานมันก็ต้องทำ แต่เวลาเราพูดคุยกัน เราก็คุยกันอย่างเพื่อน [...]

เมื่อสักครู่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ตอนนี้อยู่ที่บ้านโจ เพื่อนที่ภาคฯ มาอยู่บ้านมันชั่วคราวเพื่อเพิ่มเวลาดูสถานที่ พึ่งเคยมาอยู่บ้านครอบครัวคนจีน แถมเป็นร้านขายของด้วย ก็เลยให้ความรู้สึกแปลกๆ แต่มีข้าวกิน มีเสื่อนอน มีน้ำอาบ แค่นี้ก็พอแล้ว
วันนี้แวะไปบางแสน และสัตหีบมา (พัทยาไม่เอา) แล้วที่ชะอำที่เคยโทรศัพท์ไปคุยเขาก็โทรกลับมาแจ้งราคาแล้วด้วย เขาปิดบังกะโลให้เราเลยล่ะถ้าไป รวมราคาเบ็ดเสร็จก็ไม่แพงมากด้วย และอีกที่ที่บางแสนก็ราคาถูกเหมือนกัน ทั้งสองที่มีห้องแอร์ แต่ยังติดเรื่องจิปาถะอีกนิดหน่อยที่ยังต้องเคลียร์
พอหัวถึงหมอน ก็เกือบหลับไปเลยเหมือนกัน แต่ว่าโจกับแซนด์ยังไม่นอน ก็เลยหยิบ Notebook มาเขียนบันทึกเก็บไว้เสียหน่อย เพราะว่านี่ก็เป็นครั้งแรกที่นั่งรถมากับเพื่อนไม่กี่คน (ปกติจะไปกันเป็นกลุ่มใหญ่) ให้ความรู้สึกเหมือนมาลุยพอสมควรเลยทีเดียว
ปีนี้ทริปภาคมีอะไรหลายๆ อย่างที่ต่างจากปีที่แล้ว ก็เนื่องด้วยปีนี้พี่บัณฑิตอาจจะมาเยอะขึ้น น้องก็เยอะกว่าปีเรา ก็เลยกะจำนวนลำบาก แล้วเมื่อไม่กี่วันมานี้ก็เพิ่งมีข่าวเด็กจมน้ำตายในทะเลอีกด้วย แย่จริงๆ แต่ก็ได้ข่าวว่าภาคอื่นๆ เขาไปทะเลเหมือนกัน และไปที่ระยองด้วยซึ่งอยู่ใกล้ๆ นี่เอง ก็เลยคิดว่าคงไม่เป็นไร

Day 2
ตอนนี้เป็นเวลา 8.30 น. จริงๆ ก็ตื่นตั้งแต่ 7.00 น. แล้วแต่ว่าเห็นโจกับแซนด์มันยังไม่ตื่น ก็เลยนอนต่ออีกสักพัก ไม่อยากปลุกด้วย รอตื่นกันเองดีกว่า วันนี้จะไปดูหาดที่ระยองต่อ ซึ่งคาดว่าน่าจะสะอาดกว่าชลบุรีและน่าเล่นกว่าเยอะ และที่พักคงจะมีให้เลือกเยอะกว่า เพราะว่าที่ชลบุรีที่ไปมานั้น ที่พักส่วนใหญ่จะทำขึ้นมารองรับคนจำนวนไม่กี่คน อย่างมากก็ [...]

เมื่อสักครู่เพิ่งโทรไปคุยกับคุณนคร แกเป็นเจ้าของบริษัทขายเครื่องดนตรี มินเพื่อนเก่าจากสาธิตปทุมวันไปแนะนำเราเอาไว้ แล้วให้เราโทรไปคุย ก็ได้ความว่าแกต้องการคนทำเว็บ โปรแกรมเมอร์คนเก่าของแกนั้นหายหน้าไปไหนแล้วไม่รู้ แล้วเว็บเก่าที่ทำเอาไว้นั้น มันไม่ Cross-Browser คือเปิดดูได้แต่ใน Internet Explorer ซึ่งเป็นปัญหามาก เพราะว่าลูกค้าแกหลายคนใช้ Mac และบางคนก็ใช้ Pocket PC เข้ามาดู ระบบ Navigation ในเว็บของแกนั้น เท่าที่เข้าไปสำรวจดู ก็รู้สึกว่าโปรแกรมเมอร์นั้นเขาไปเอา Javascript ของคนอื่นที่เขียนไว้สำหรับ Netscape มาใช้ ซึ่งคิดว่ามันคงจะ Outdate ไปแล้วเลยใช้ไม่ได้ (ใน Firefox ก็ใช้ไม่ได้)
อีกอย่างหนึ่งที่แกต้องการให้เขียนเพิ่มก็คือระบบ Sync ระหว่างเว็บกับคลังสินค้าในบริษัท คือในบริษัทแกนั้น แกซื้อ Software บริหารคลังสินค้ามาใช้งาน เสร็จแล้วตัวเว็บนี่เป็น Software อีกตัวหนึ่งแยกต่างหาก ไม่เกี่ยวกัน เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงข้อมูลในคลัง ก็ต้องมานั่งแก้ข้อมูลในเว็บกันด้วยมือ แกก็เลยอยากจะได้ Glue-code แปะระบบสองอันนี่เข้าด้วยกัน ยังไม่แน่ใจว่าระบบคลังสินค้านี่เป็น Software อะไร ยี่ห้อไหน เพราะดีไม่ดีแล้ว อาจจะได้มานั่งแกะ [...]

ช่วงนี้ีมีงานโน่นนี่เข้ามาให้ทำมากมาย แต่ก็ยังอดเข้าเน็ทอ่าน Blog ติดตามข่าวโน่นนี่ไม่ได้ สงสัยอาการ Information Addict จะกำเริบหนัก ยิ่งงานเยอะ ยิ่งอยากปลีกตัวไปทำอย่างอื่น มันคงแปลว่าไม่อยากจะทำมันแล้วสินะ
ตอนนี้งานที่สำคัญที่สุด คงไม่พ้นทริปภาค ที่ตอนนี้ยังไม่ได้ที่ไปเลย วางแผนไว้ว่าจะไปดูที่ชะอำ และสัตตหีบเสาร์อาทิตย์นี้ ทำ Checklist ไว้หน้าึนึงเพื่อเอาไปประเมินที่พัก แต่ว่าแผนที่และเส้นทางการเดินทางนั้นยังไม่แน่นอนเลย ลองถามๆ รุ่นพี่ๆ ที่เขาทำกันมา ก็ไม่เห็นจะได้ความอะไรขึ้นมา รู้สึกแย่เหมือนกัน เหมือนต้องเป็นคนแบกรับภาระให้ทำอะไรสักอย่าง ที่คนแนะนำก็ไม่ค่อยมี รุ่นพี่ปีก่อนๆ ก็นานๆ ทีจะเจอกัน แถมเจอกันแล้วคุยกันก็ไม่ค่อยจะได้คำแนะนำดีๆ สักเท่าไหร่เลย มันทำให้รู้สึกแย่ขึ้นทุกวัน เพราะว่าคราวนี้มีคำว่า “เพื่อน้อง” ค้ำคออยู่ ความรู้สึกเหมือนตอนแรกพบภาคเลย ว่ามันต้องออกมาดีเท่านั้น ไม่งั้นอย่าทำมันเลย เสียเงิน เสียเวลา
เรื่องเงินนี่เป็นอีกอย่างหนึ่งที่หนักใจ และรู้สึกว่าจะมีเราคนเดียวที่จะต้องแบกความหนักใจนี้ไว้ เพราะว่าดูคนอื่นก็ไม่ค่อยจะสนใจใยดีเท่าไหร่ คนที่เก็บตังเขาก็เบื่อที่จะตามเก็บพวกที่ไม่จ่ายกันแล้ว นี่เขาก็มาบอกกับเราอีกว่าให้ไปหาคนเก็บเงินใหม่มาแทนด้วย แล้วเราจะไปหาจากไหนเล่า จะเลือกใครมาช่วยเก็บเงินภาคให้เรา อย่าว่าแต่เขาจะยอมทำให้รึเปล่าเลย ปัญหาอย่างอื่นก็ยังมีอีก บางคนไม่มีเงินจะกินข้าวกลางวัน ก็ไม่อยากจะเก็บเขา บางคนเขาได้เงินวันนึงน้อยจริงๆ แต่ถ้าเก็บแต่ละคนไม่เท่ากัน มันก็ไม่เสมอภาค หรือถ้าไม่เก็บเลย ภาคเราก็คงแตกระแหง [...]