chakrit

เมื่อวานนี้ไปเปิดบอร์ดสโมสรนิสิตมาครับ จริงๆ ก็แอบ Expect เล็กๆ ว่ามันน่าจะเปลี่ยนจากเดิมบ้าง แต่สุดท้ายแล้ว มันยิ่งกว่าเก่าอีกครับ มันเป็นทางการมากๆ จนแอบตกใจเหมือนกัน มันก็ดีนะครับ แต่ส่วนตัวแล้วผมไม่ชอบอะไรแบบนี้สักเท่าไหร่ นั่งฟังแล้วแอบหงุดหงิดเหมือนกัน แต่ว่ามันผ่านไปดี ก็เลยไม่ได้คิดอะไร อาจจะเป็นเพราะพักหลังๆ นี่ซึมซับอารมณ์การทำงานของฝรั่งมามากขึ้นก็ได้ล่ะมั้งครับ จาก Blog ทั้งหลายแหล่ที่ตามอ่าน

ที่ไม่ชอบก็เพราะว่าทุกคนยกมือให้ผ่านกันหมดเป็นอัตโนมัติ แล้วทุกคนก็พยายามทำให้เกิดความเป็นทางการกันมากขึ้นหลายโขอยู่ ถ้าเทียบกับตอนปีพี่แทนแล้ว มันรู้สึกเป็นทางการมากกว่าเยอะเลยครับ (อึดอัดกว่านั่นเอง) มันให้ความรู้สึกว่า เราทำอะไรกันแบบนี้เพียงเพื่อให้เป็นพิธีเท่านั้น ไม่ได้เข้าใจเลยว่าประโยชน์ที่แท้จริงของมันคืออะไร เข้าใจแค่เพียงว่าคุณครูสอนมาตอนเด็กๆ ว่าทำแบบนี้แล้วดี (ส่วนใหญ่ที่มาเข้าน่ะนะ ขอโทษคนที่ตั้งใจด้วย)

คงเป็นเพราะทุกคนเริ่มทำงานแล้วล่ะมั้งครับ แต่ผมยังคงคิดถึงการเปลี่ยนแปลงที่อยากทำอยู่ เลยไม่อยากทำอะไร รู้สึกต่อต้านไปหมด ตอนก่อนมาทำคุยกับชานนท์ไว้เยอะมาก แต่สุดท้ายมันก็กลับเป็นเหมือนเดิม เหมือนกับไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย เป็นสโมฯ เหมือนทุกๆ ปี แล้วก็ทำอะไรตามปกติเหมือนทุกๆ ปี

My way

ผมมองว่ากิจกรรมตรงนี้ มันเป็นการเสียสละเวลาจากการเรียนมาทำน่ะครับ เสียสละเวลาปิดเทอมอันมีค่า (หัวใจจะได้ไม่ว้าวุ่น) มาทำงาน แทนที่จะได้ใช้ชีวิตโค้งสุดท้ายอย่างเต็มที่ กลับต้องมาทำอะไรพวกนี้ และเนื่องจากมันเป็นเหมือนกับงาน Part-time แล้ว คือไม่ใช่งานจริงๆ ซึ่งคือการเรียนหนังสือและฝึกฝีมือ มันไม่ควรจะมีกระบวนการอะไรเยอะมากน่ะครับ เพราะสุดท้ายแล้วกฎระเบียบพวกนี้ มันจะให้ทำให้เราเสียเวลาไปกับมันมากกว่าจะทำให้ได้งานน่ะครับ ผลประโยชน์ที่ได้มันคุ้มค่ากับเวลาที่ต้องเสียไปแล้วเหรอครับ เพราะผมไม่เห็นว่าประโยชน์ที่คิดว่าน่าจะได้มันเกิดขึ้นตรงไหนเลย ที่เดียวที่เห็นว่ามันได้ใช้งานก็การติดต่อกับคณะเท่านั้น

ผมเข้าใจ ว่าประธานสโมสรควรจะได้รับรู้งาน และคนอื่นก็ควรจะได้รู้ด้วย แต่สถานการณ์ตอนนี้ผมว่า ไม่มีใครสนใจแล้วล่ะครับ ใครจะทำอะไรก็ทำ ไม่เห็นมีใครจะสนใจรู้จริงๆ เลย ทุกคนมาก็เพื่อผ่านโครงตัวเอง แล้วก็นั่งยกมือให้คนอื่นเท่านั้น เขาได้รับรู้อะไรมากมายเพิ่มขึ้นเหรอครับ อีกอย่างนะครับ การมายืนอ่านโครงงานให้ฟัง มันไม่ได้ทำให้ใครเห็นตัวงานที่อยากจะทำเลยสักนิด ในเมื่อสโมสรเรามันทำงานกันแบบใครทำก็ทำไป ไม่ใช่แบบบัญชี หรือวิศวะ ที่มีคนอยากมีส่วนร่วมมากมาย และคนเขาก็มีกำลัง มีปัญญามากกว่าเราเยอะแยะ

High way

ลด Process ลง เอาไปซื้อใจคนทำงานดีกว่านะครับ เสียสละเวลากันมาทำ ไม่ได้ทำกันเป็นบริษัทจริงๆ Process พวกนี้มันเสียเวลา มากกว่าจะได้ประโยชน์นะผมว่า ไหนจะเสียเงิน เสียเวลาอีก เสียกำลังใจในการทำงานอีก (ผมล่ะคนหนึ่ง)

เอาเถอะนะ ขอบ่นนิดนึงแล้วกันครับ ยังไงซะ ผมก็ทำงานไม่เท่าคนอื่นที่เขาอยากจะทำให้เป็นกระบวนการกันอยู่แล้ว บางทีผมคงให้ความสำคัญกับใจคนมากไปล่ะมั้ง แต่มันไม่ใช่บริษัทอะไรนี่นา นี่มันสโมสรนิสิตไม่ใช่เหรอครับ?