chakrit

เมื่อสักครู่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ตอนนี้อยู่ที่บ้านโจ เพื่อนที่ภาคฯ มาอยู่บ้านมันชั่วคราวเพื่อเพิ่มเวลาดูสถานที่ พึ่งเคยมาอยู่บ้านครอบครัวคนจีน แถมเป็นร้านขายของด้วย ก็เลยให้ความรู้สึกแปลกๆ แต่มีข้าวกิน มีเสื่อนอน มีน้ำอาบ แค่นี้ก็พอแล้ว

วันนี้แวะไปบางแสน และสัตหีบมา (พัทยาไม่เอา) แล้วที่ชะอำที่เคยโทรศัพท์ไปคุยเขาก็โทรกลับมาแจ้งราคาแล้วด้วย เขาปิดบังกะโลให้เราเลยล่ะถ้าไป รวมราคาเบ็ดเสร็จก็ไม่แพงมากด้วย และอีกที่ที่บางแสนก็ราคาถูกเหมือนกัน ทั้งสองที่มีห้องแอร์ แต่ยังติดเรื่องจิปาถะอีกนิดหน่อยที่ยังต้องเคลียร์

พอหัวถึงหมอน ก็เกือบหลับไปเลยเหมือนกัน แต่ว่าโจกับแซนด์ยังไม่นอน ก็เลยหยิบ Notebook มาเขียนบันทึกเก็บไว้เสียหน่อย เพราะว่านี่ก็เป็นครั้งแรกที่นั่งรถมากับเพื่อนไม่กี่คน (ปกติจะไปกันเป็นกลุ่มใหญ่) ให้ความรู้สึกเหมือนมาลุยพอสมควรเลยทีเดียว

ปีนี้ทริปภาคมีอะไรหลายๆ อย่างที่ต่างจากปีที่แล้ว ก็เนื่องด้วยปีนี้พี่บัณฑิตอาจจะมาเยอะขึ้น น้องก็เยอะกว่าปีเรา ก็เลยกะจำนวนลำบาก แล้วเมื่อไม่กี่วันมานี้ก็เพิ่งมีข่าวเด็กจมน้ำตายในทะเลอีกด้วย แย่จริงๆ แต่ก็ได้ข่าวว่าภาคอื่นๆ เขาไปทะเลเหมือนกัน และไปที่ระยองด้วยซึ่งอยู่ใกล้ๆ นี่เอง ก็เลยคิดว่าคงไม่เป็นไร

Day 2

ตอนนี้เป็นเวลา 8.30 น. จริงๆ ก็ตื่นตั้งแต่ 7.00 น. แล้วแต่ว่าเห็นโจกับแซนด์มันยังไม่ตื่น ก็เลยนอนต่ออีกสักพัก ไม่อยากปลุกด้วย รอตื่นกันเองดีกว่า วันนี้จะไปดูหาดที่ระยองต่อ ซึ่งคาดว่าน่าจะสะอาดกว่าชลบุรีและน่าเล่นกว่าเยอะ และที่พักคงจะมีให้เลือกเยอะกว่า เพราะว่าที่ชลบุรีที่ไปมานั้น ที่พักส่วนใหญ่จะทำขึ้นมารองรับคนจำนวนไม่กี่คน อย่างมากก็ 10 กว่าคนเข้าพัก ไม่ค่อยมีที่ที่สามารถรองรับคนมาทำกิจกรรมเยอะๆ ได้ และส่วนที่พักได้พอ ก็กลับไม่มีลานกิจกรรม และอยู่ไกลทะเลด้วย ไม่เอาดีกว่า

หวังว่าวันนี้คงจะได้เจออะไรดีๆ เยอะ

Day 2 continued

ตอนนี้กำลังเดินทางกลักรุงเทพฯ อยู่ในรถตู้ซึ่งคิดค่าเดินทางเที่ยวละ 200 บาท ข้างซ้ายของเราเป็นแซนด์ และถัดไปก็เป็นโจ ซึ่งไม่ได้เดินทางกลับจังหวัดตัวเองเนื่องด้วยติดภารกิจต่างๆ ที่มหาวิทยาลัย

จริงๆ แล้วเราก็นั่งรถตู้มามาก เรียกได้ว่าแทบจะเป็นวิธีการเดินทางหลักของเราเลยทีเดียว แต่ครั้งนี้ก็ยังมีเรื่องให้ตื่นเต้นได้อีก

รถตู้นั้นก็เดินทางไปตามสายปกติที่ไปทุกครั้ง แต่ว่าเมื่ออกจากจังหวัดมาได้ไม่นานก็เจอฝูงขบวนรถติดจำนวนมาก ซึ่งก็ไม่รู้ว่าอยู่ดีๆ เกิดติดอะไรขึ้นมาได้ ซึ่งดูท่าทีแล้ว จะไม่ถึงกรุงเทพฯ ตามเวลาแน่ๆ เผอิญว่าตรงนั้นมันมีที่กลับรถพอดี คนขับก็เลยตัดสินใจขับออกทางกลับรถ แต่ไม่ครับ แค่นั้นมันไม่ตื่นเต้น

เรื่องของเรื่องก็คือ เขาออกทางช่องทางกลับรถ แต่ขับต่อไปข้างหน้าเหมือนเดิม หรือเรียกสั้นๆ ว่า “ขับย้อนศร” ครับ ทุกคนในรถนี่ตื่นมาดูกันหมด ขับไปตามไหล่ทางแล้วข้างนั้นก็มีรถวิ่งสวนอยู่ตลอด น่าตืนเต้นดีไปอีกแบบ โชคดีที่ไม่มีสะพาน หรือว่าทางแคบระหว่างทาง ไม่งั้นซวยกันหมดแน่

พอใกล้ถึงทางกลับรถอีกแห่งหนึ่ง ซึ่งก็แน่ล่ะครับ คนขับรถเขาต้องการจะใช้ทางกลับรถนี้ เพื่อวกกลับเข้าเส้นทางเดิม หลังจากลัดข้ามขบวนรถติดไปแล้ว พอใกล้ๆ ถึงทางออกนั้น ก็ได้พบสาเหตุว่ารถมันติดอะไร

หันไปมองข้างซ้าย ทุกคนก็ตกใจตื่นขึ้นมาดูอีกรอบ เพราะว่าทางซ้ายนั้นเป็นรถบรรทุกคันเดียวครับ คันเดียวจริงๆ ที่ทำให้รถติดยาวเป็นขบวนได้ ติดเพราะว่ารถคันนี้มันขับช้ามากๆ และกินพื้นที่ถึง 3 เลนติดกัน

มันคือรถขนท่อประปาครับ ท่อประปานั้นคิดว่าน่าจะเป็นท่อลำเลียงน้ำข้ามจังหวัดเลย เพราะท่อมันใหญ่มาก ถ้านึกไม่ออกให้นึกถึงรถขนจรวดนิวเคลียร์ที่เห็นในหนังน่ะครับ ที่รถจะกว้างและยาวมาก และมีรถคุมหน้าคุมหลังมาอีก 2 คัน เหมือนอย่างนั้นเลย แต่ว่าเป็นท่อประปาแทน เพิ่งเคยเห็นรถบรรทุกขนาดใหญ่ขนาดนี้ของจริงก็คราวนี้แหล่ะครับ

กลับมาเรื่องที่พักดีกว่า วันนี้ไปดูตามหาดต่างๆ ของระยองมา ก็ได้สถานที่มามากมายหลายที่เลยทีเดียว ถ้าใครอยากมาดูรูป ก็มาขอดูได้ที่ผมแล้วกัน ส่วนจะตกลงเลือกไปที่ไหนนั่น ต้องรอคุยกับเพื่อนๆ ก่อน ตอนนี้มีตัวเลือกเยอะมาก เพราะว่านอกจากที่ไปเดินทางสำรวจมาแล้วนี่ ก็ยังมีสถานที่ที่ติดต่อไปทาง Internet โทรศัพท์กลับมา 2-3 ที่แล้วด้วย โดนบังคับโฆษณาผ่านทางโทรศัพท์มือถือไปหลายนานเหมือนกัน

เดี๋ยวถึงบ้านแล้วจะมาเขียนต่อแล้วกันครับ ตอนนี้เริ่มมึนหัวแล้ว รถมันขับฉวัดเฉวียนจริงๆ ขอตัวแอบงีบหลับก่อนดีกว่า

Forgot again

นอนหลับไปก็ลืมไปอีกแล้วล่ะครับ รายละเอียดต่างๆ ที่คิดไว้ว่าจะเขียน เอาเป็นว่ามีให้อ่านเท่าที่จำได้ก็แล้วกัน เอาเป็นว่าได้สถานที่พักมาเยอะเลยครับ และก็มีที่พักดีๆ เยอะเหมือนกัน