chakrit

วันนี้ได้อ่านบทความเรื่อง I thought I could overcome my past, but now it’s dragging me down ของคุณ Cary Tennis มาครับ อ่านแล้วรู้สึกดีมาก เป็นบทความของเว็บ Salon.com น่ะครับ เป็นนิตยสาร Online อันนึงที่ดังมาก แต่คิดว่าคนไทยคงไม่ค่อยรู้จัก เพราะส่วนมากก็คงไม่มาหาอะไรพวกนี้อ่านกันบน Internet อยู่แล้ว

บทความวันนี้อ่านแล้วได้ประโยคเด้ๆ มาหลายประโยคครับ:

You say that you went to therapy and it was disastrous. That is unfortunate. Those of us who are both very wounded and very competent sometimes have the gift of appearing well when we are not. We open up the terrible wounds to a therapist, we speak freely of our past with apparent insight. We leave the therapist’s office feeling light and free. Then we go home and we go mad. It clobbers us. We begin to wreck things. We are wrestling with this thing on the floor and we say to ourselves, what the fuck is wrong with that therapist?

ผมอ่านประโยคที่เน้นตัวหนาข้างบนแล้วรู้สึกโดนมากครับ เหมือนกับว่าในที่สุดก็เจอคนที่รู้สึกเหมือนกันซักที ทุกคนที่รู้จักผมมักจะมองกันแค่ภายนอก ถ้าไม่รู้จักผมจริงๆ ก็จะไม่รู้หรอกว่าผมไม่ได้อยากจะเป็นคนที่ผมเป็นอยู่นี่เลย ทุกคนมักจะมองกันแต่ว่าผมทำโน่นได้ ผมทำนี่ได้ แต่มักจะเคยสนใจ ว่าผมอยากจะทำรึเปล่า ไม่เคยสนใจ ว่าผมทำแล้วสบายใจหรือเปล่า เป็นอย่างหนึ่งที่ฝังใจมากๆ

Speaking again somewhat broadly, the past and its effects on you are chronic. You are in your mid-20s. These things will be with you for many years. So I suggest that you hunker down, you settle in for the long haul, you shore up on many fronts. Build structures now for shelter and support. Seek joy in beauty and in experiences that stay fresh and sharp in memory; fill your memory with art and music and light, to compete with those other memories that perch like ravens, eyeing your carcass, waiting for you to slip. Take an averaging approach; seek to increase the joy in your life in as many ways as you know how. Do not seek things that are supposed to bring you joy but which only bring you worry. If you are not comfortable with intimacy, then do not look to intimacy for joy. There will be no joy there for you. There will be only rawness. Instead, look to safe things that you know do bring you joy, and increase their number in your life.

อันนี้ก็เป็นอีกอันหนึ่งที่ชอบครับ ความเจ็บปวดบางอย่างในชีวิต มันไม่มีทางจะหลีกหนีไปไหนได้ ไม่ว่าเราจะพยายามต่อสู้กับมันสักกี่น้ำ ก็ไม่มีทางชนะ แต่อย่างหนึ่งที่เราทำได้ ก็คงจะเป็นตั้งรับกับมันน่ะครับ แม้เราจะหาหนทางเอาชนะมันไม่ได้ แต่เราก็ใส่เกราะกำบังไว้เยอะๆ ได้ เติมความทรงจำของเราให้เต็มไปด้วยความสุข เพื่อที่จะได้เอาไปต่อสู้กับความทรงจำอันโหดร้ายทั้งหลาย ในเวลาที่มันกลับมาหลอกหลอนเรา เพราะยังไงซะ เราก็คงจะไม่มีทางลบมันออกไปได้ง่ายๆ ไม่ใช่ในวันนี้ พรุ่งนี้ เดือนนี้ อาิทิตย์นี้ หรือปีนี้

ทางออกง่ายๆ นี่มันหายากจริงๆ นะครับ คิดคนเดียวคงคิดไม่ออก